Η Πορεία για την Ελευθερία

Η Πορεία για την Ελευθερία

30 Δεκεμβρίου, 2021 0 By admin

“Ποιο είναι σήμερα το τίμημα ενός έντιμου ανθρώπου και πατριώτη; Είναι διφορούμενοι και στεναχωρημένοι, και μερικές φορές κάνουν εκκλήσεις, αλλά δεν κάνουν τίποτα καθοριστικό και αποτελεσματικό. Περιμένουν, καλοπροαίρετα, ότι κάποιος άλλος θα διορθώσει το κακό. ότι δεν υπάρχει πια λύπη γι’ αυτούς. Στην καλύτερη περίπτωση, θυσιάζουν μόνο μια φτηνή ψήφο, και μια μικρή υποστήριξη και ελπίδα για καλή επιτυχία, για το δικαίωμα όπως το βλέπουν».

Henry David Thoreau

Ο Henry David Thoreau στο δοκίμιό του “On the Duty of Civil Disobedience” υποστήριξε το να είσαι ανυπάκουος σε ένα άδικο κράτος. Οι ιδέες του επηρεάστηκαν από τον Μαχάτμα Γκάντι και επίσης από τον υπουργό Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, ο οποίος υπερασπίστηκε την ανυπακοή και την αντίσταση με μη βίαιο τρόπο. Απεργίες, συμβολικές διαμαρτυρίες, μποϊκοτάζ προϊόντων, άρνηση πληρωμής (βλ. φόρους, διόδια κ.λπ.) είναι ειρηνικές μέθοδοι αντίστασης και πολιτικής ανυπακοής. Συνήθως, ο ειρηνικός αγώνας είναι έξω από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και απαιτεί μαζική κινητοποίηση.

Σύμφωνα με έρευνα, οι μεγάλες εκστρατείες ειρήνης ήταν πιο επιτυχημένες σε σύγκριση με τις βίαιες εκστρατείες αντίστασης.

Μαζική κινητοποίηση πέτυχε και ο υπουργός Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ στις 28 Αυγούστου 1963, με την Πορεία στην Ουάσιγκτον, όπου συμμετείχαν 250.000 διαδηλωτές. Ο Γκάντι κατάφερε να κινητοποιήσει μαζικά τον λαό του επειδή δημιούργησε το όραμα της ανεξαρτησίας των Ινδών από τους Βρετανούς αποικιοκράτες. Αυτό το όραμα, το οποίο έχει επίσης μεταφερθεί μέσω των συνεχών διδασκαλιών του Γκάντι, πέτυχε την κοινωνική αλληλεγγύη με τον ινδικό λαό και τη μείωση του χάσματος μεταξύ των κοινωνικών τάξεων στην Ινδία.

Αυτόν τον Μάρτιο έδωσε την περίφημη ομιλία του «I Have a Dream». Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ συνελήφθη και έγραψε από τη φυλακή την περίφημη «Επιστολή από το Μπέρμιγχαμ» με την οποία καλούσε σε πολιτική ανυπακοή ενάντια στους άδικους νόμους. Η κυβέρνηση Κένεντι κατάλαβε την εκρηκτική κατάσταση που είχε δημιουργηθεί και το 1964 ψηφίστηκε ο Νόμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με αναλυτές, το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε από εκείνους που ήταν αντίθετοι στα δικαιώματα των μαύρων αλλά από τους μετριοπαθείς υποστηρικτές που καλούσαν σε αυτοσυγκράτηση, πυροδοτώντας έτσι την άνοδο της βίαιης αντίστασης των μαύρων, δηλαδή των Μαύρων Πάνθηρες.

Αυτό το σημείο είναι πολύ σύμφωνο με αυτό που έγραψε ο Thoreau: «Εκείνοι που, ενώ καταδικάζουν τον χαρακτήρα και τα μέτρα μιας κυβέρνησης, της δίνουν την υποταγή και την υποστήριξή τους, είναι αναμφίβολα οι πιο ευσυνείδητοι υποστηρικτές της, και ως εκ τούτου συχνά αποτελούν τα πιο σοβαρά εμπόδια στην μεταρρύθμιση».

Οι εκστρατείες αντίστασης είναι επιτυχείς εάν είναι μεγάλης κλίμακας, τυγχάνουν υποστήριξης από τις δυνάμεις ασφαλείας και τους δημοσίους υπαλλήλους και, εάν είναι δυνατόν, έχουν υποστήριξη από το εξωτερικό αλλά από ομάδες κύρους που δεν θα βλάψουν την αξιοπιστία της εκστρατείας.

Η υποστήριξη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι επίσης σημαντική, όπως συνέβη με την Πορεία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ στην Ουάσιγκτον, η οποία καλύφθηκε ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης. Σε περίπτωση που τα ΜΜΕ δεν βοηθήσουν στην παροχή ανεξάρτητων ειδήσεων και σωστής τεχνολογίας τότε το «βάρος» πέφτει στις ανεξάρτητες φωνές π.χ. στο Διαδίκτυο, τα ιστολόγια, τις πύλες, τα εναλλακτικά κανάλια YouTube, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.λπ. Οι ακτιβιστές της ειρήνης τονίζουν επίσης τη σημασία της διανομής εκπαιδευτικού υλικού (βιβλία, DVD, μπροσούρες κ.λπ.) που θα ενημερώνει το κοινό για τα αποτελέσματα προηγούμενων ειρηνικών εκστρατειών. Οι ακτιβιστές τονίζουν ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την κινητοποίηση, δηλαδή τη διδασκαλία και την ενημέρωση (το παράδειγμα του Γκάντι με συνεχείς διδασκαλίες επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός).

Ζούμε σε μια εποχή οικονομικών επιστημών όπου η δημοκρατία έχει πλέον εξαφανιστεί προς όφελος του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα. Τα αυταρχικά καθεστώτα θα προσπαθήσουν να καταπνίξουν τις ειρηνικές αντιδράσεις μέσω της παρακολούθησης του Διαδικτύου, καθώς και άλλων μέσων όπως η καταπίεση μέσω απαγορευτικών νόμων και ακόμη και ο εκφοβισμός των πολιτών.

Θα το επιτρέψει ο σύγχρονος πολίτης ή είναι τόσο αλλοτριωμένος που δεν αντιστέκεται πια; Γιατί δεν υπάρχει πλέον ηγεσία που να έχει όραμα και να μπορεί να κινητοποιήσει κόσμο; Μήπως επειδή η ηγεσία είναι εξίσου αποξενωμένη; Είναι μάταιο να ελπίζουμε για ηγεσία όταν τα κοινωνικά κινήματα σε όλο τον κόσμο είναι μαζικά και δεν καθοδηγούνται από κάποιον;

Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την έλλειψη ειρηνικής κινητοποίησης και την πολιτική ανυπακοή είναι πολλά και θα ήταν ενδιαφέρον να τα ψάξουμε περαιτέρω για να βρούμε απάντηση.