Πολιτιστική Ικανότητα στην Κοινωνική Φροντίδα και Υγεία

Πολιτιστική Ικανότητα στην Κοινωνική Φροντίδα και Υγεία

25 Δεκεμβρίου, 2021 0 By admin

Τι είναι η «πολιτιστική ικανότητα»;

Ο πολιτισμός είναι μια πτυχή της ταυτότητας, την οποία έχουμε όλοι. Ο πολιτισμός βασίζεται σε πολλά πράγματα που μοιράζονται με άλλους, όπως γλώσσα, κοινή ιστορία, πεποιθήσεις, συμπεριφορές, γιορτές, μουσικό γούστο, ντύσιμο, διατροφή και πολλά άλλα. Ο πολιτισμός είναι βασικά για μια κοινή κατανόηση με άλλους της ίδιας κουλτούρας. Οι πολιτισμοί δεν είναι ούτε κατώτεροι ούτε ανώτεροι – είναι απλώς διαφορετικοί.

Στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής περίθαλψης, έχει σημειωθεί μια στροφή τα τελευταία χρόνια προς την «πολιτιστική ικανότητα» ως βασική πτυχή κάθε επαγγελματικής πρακτικής. Η ιδέα των εργαζομένων να είναι «ικανοί» στη συνεργασία με άλλους από διαφορετικούς πολιτισμούς είναι ένα βήμα από το να είναι «ευαίσθητοι» στις ανάγκες των άλλων ανθρώπων. Η αντίληψη ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι ικανοί να εργάζονται με τη διαφορετικότητα και την κουλτούρα, σε αντίθεση με το να είναι απλώς «ευαίσθητοι» σχετικά με αυτό, έχει αποκτήσει ισχυρή τα τελευταία χρόνια. Ως εκ τούτου, ο όρος πολιτισμική ικανότητα έχει αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τον όρο πολιτισμική ευαισθησία στην κοινωνική εργασία και την υγειονομική περίθαλψη.

Εάν οι εργαζόμενοι πρέπει να θεωρούνται ικανοί πολιτισμικά, τότε πρέπει να είναι σε θέση να διατυπώσουν το τι είναι πολιτιστική ικανότητα. Αντίθετα, η ίδια η έννοια της ικανότητας υποδηλώνει ότι όσοι δεν έχουν επαρκή γνώση και κατανόηση για το ρόλο της κουλτούρας των ανθρώπων είναι εξ ορισμού «ανίκανοι» στη δουλειά τους εάν δεν μπορούν να εργαστούν με αποτελεσματικό τρόπο για να ανταποκριθούν στις διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων.

Υπάρχει μια μακροχρόνια άποψη ότι η ικανότητα αποτελείται από γνώσεις, αξίες και δεξιότητες (π.χ.: Maclean and Caffrey 2009).

Κατά την άποψή μας, η πολιτιστικά ικανή πρακτική περιλαμβάνει:

1. Γνώση και κατανόηση:

· τη δική σας κουλτούρα

· οποιαδήποτε πολιτισμική προκατάληψη έχετε

· την έννοια του πολιτισμού και πώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές

· συγκεκριμένες πολιτισμικές γνώσεις

2. Μια σειρά από αξίες και συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένης της δέσμευσης για:

· εκτίμηση και εορτασμός της διαφοράς

· σεβασμό της ατομικότητας και του ρόλου που παίζει ο πολιτισμός σε αυτό

3. Και μια σειρά από δεξιότητες, όπως:

· πολιτιστικά ικανή επικοινωνία

· Πολιτιστικά ικανή αξιολόγηση

· Παροχή πολιτιστικά ευαίσθητης φροντίδας

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι ο πολιτισμός είναι μια πτυχή της ταυτότητας ενός ατόμου. Δεν είναι «ολόκληρη» η ταυτότητά τους και δεν λειτουργεί ως προγνωστικός παράγοντας για το πώς θα συμπεριφερθεί ένα άτομο και τι θα πιστέψει. Ο καθένας θα επιλέξει ποιες πτυχές της πολιτιστικής του ταυτότητας θα «κατέχει» και ποιες όχι. Ως εκ τούτου, κάθε άτομο θα έχει μια μοναδική προσέγγιση στον πολιτισμό του – οδηγώντας σε μια πολυπλοκότητα τρόπων με τους οποίους ο πολιτισμός θα επηρεάσει τις ατομικές ανάγκες και προτιμήσεις των ανθρώπων.

Πολιτισμική Ικανότητα και Αυτογνωσία για εργαζόμενους στην Υγεία και την Κοινωνική Φροντίδα

Εάν οι εργαζόμενοι στην κοινωνική και υγειονομική περίθαλψη θέλουν να είναι πολιτιστικά ικανοί, πρέπει να αναπτύξουν ορισμένες βασικές δεξιότητες και γνώσεις για αποτελεσματική πρακτική. Προκειμένου να εκτιμηθούν οι διαφορετικοί πολιτισμοί με τους οποίους συνδέονται πλήρως οι άνθρωποι και να δημιουργηθούν αποτελεσματικές εργασιακές σχέσεις με τους χρήστες υπηρεσιών και τους φροντιστές, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την ποικιλομορφία που υπάρχει στην καθημερινή ζωή.

Σε όλους τους πολιτισμούς και τις θρησκευτικές ομάδες υπάρχει μεγάλη ποικιλία στην πράξη και είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οι βαθμοί αυστηρότητας και τήρησης καθορίζονται μεμονωμένα. Οι πολιτιστικά ικανοί εργαζόμενοι θα εκτιμήσουν ότι ο πολιτισμός δεν είναι μονολιθικός και θα είναι επικίνδυνο να παρέχονται υπηρεσίες που βασίζονται σε στερεότυπες έννοιες, για παράδειγμα, “ένας Εβραίος”, “ένας Ινδουιστής” ή “ένας Μουσουλμάνος”. Μερικοί άνθρωποι που γεννήθηκαν σε μια θρησκευτική κοινότητα μπορεί να μην θεωρούν τους εαυτούς τους μέλη αυτής της κοινότητας. Για άλλους η θρησκεία, οι παραδόσεις και τα τελετουργικά τους μπορεί να είναι σημαντικά, αλλά μπορεί να μην τηρούν, ας πούμε, αυστηρές διατροφικές απαιτήσεις. Επομένως, είναι σημαντικό να επιτρέπεται στα άτομα να ορίζουν τη δική τους κουλτούρα και θρησκεία.

Ο τρόπος με τον οποίο ένα άτομο βλέπει τον εαυτό του και την ταυτότητά του θα επηρεαστεί από τον πολιτισμό και τη θρησκεία του, αλλά αυτό μπορεί να διαφέρει μεταξύ διαφορετικών ομάδων και ανάλογα με τις ατομικές προσωπικές προτιμήσεις. Ο τρόπος που ζούμε τη ζωή μας επηρεάζεται από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε όλοι.

Εάν δεχθούμε ότι οι πολιτισμοί δεν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι ο ένας από τον άλλον, αλλά είναι απλώς διαφορετικοί, τότε πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι ορισμένες από τις ιδέες και τις «αλήθειες» που φέρνουμε στη δουλειά μας έχουν πολιτιστικές ρίζες. Ως εργαζόμενοι στην κοινωνική και υγειονομική περίθαλψη έχουμε επίσης τη δική μας κουλτούρα, τόσο ως άτομα στην κοινωνία όσο και ως υπάλληλοι οργανισμών και μέλη ομάδων που έχουν κουλτούρα. Η πολιτιστικά ικανή πρακτική περιλαμβάνει την κατανόηση των αξιών που φέρνουμε στη δουλειά μας και μια εκλεπτυσμένη επίγνωση του τρόπου με τον οποίο η καταπίεση, τα στερεότυπα της κουλτούρας των άλλων ανθρώπων και οι προκαταλήψεις λειτουργούν σε μειονεκτική θέση τους άλλους. Ένας ικανός επαγγελματίας είναι σε θέση να κατανοήσει αυτές τις έννοιες, να δει πώς σχετίζονται με τις πρακτικές του και να αναλογιστεί τις δικές του αξίες και «αλήθειες» τόσο για τον δικό του όσο και για τον πολιτισμό των άλλων ανθρώπων.

Ο Robinson (2007: 169) αναφέρει:

«Μια ηθική αναφέρεται σε μια καθολική αλήθεια ή αρχή, ενώ μια εμική αναφέρεται σε αλήθειες που είναι συγκεκριμένες για τον πολιτισμό».

Οι άνθρωποι που εργάζονται με άλλους πρέπει να έχουν κάποια κατανόηση του γεγονότος ότι δεν είναι όλες οι αλήθειες με τις οποίες μεγαλώσαμε για να εκτιμήσουν τον αντίκτυπο που είχε η κουλτούρα και η ανατροφή μας στις πεποιθήσεις μας για τον κόσμο. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε αποτελεσματικά με άλλα άτομα που έχουν διαφορετικά εμικά από τα δικά μας, εάν επιμένουμε ότι όλες οι «αλήθειες» τους (δηλ. οι πεποιθήσεις, οι αξίες, οι φιλοδοξίες τους κ.λπ.) πρέπει να είναι ίδιες με τις δικές μας.